Krążek jest najważniejszym przedmiotem po stole potrzebnym do gry w air hockey'a. Oryginalne krążki mają około 8cm (63,5mm-82,5mm) średnicy i 4-7mm grubości. Jaki krążek bedzie najlepiej pasował do naszego stołu musimy sprawdzić sami. Przede wszystkim musimy zwrócić uwagę na materiał z jakiego go wykonamy - nie może być zbyt ciężki gdyż nasza poduszka powietrzna może mieć problemy z jego unoszeniem.
Podczas pozukiwań najlepszego materiału zastanawiałem się nad wszelkiego rodzaju plastikami. Jako pierwszego materiału użyłem karty telefonicznej chipowej (karta taka waży 5,02g). Po stole lata bardzo ładnie lecz jej niezbyt okrągłe kontury eliminują ją z możliwości wycięcia z niej krążka - byłby bardzo mały i cienki (0,75mm), żeby zrobić taki o średnicy 8cm trzeba by kleić ze sobą kilka kart co wprowadzało dodatkowe utrudnienia. Poza tym na moim stole, kładąc trzy karty jedna na drugiej, już się nie unosiły. Krążek musi być na tyle gruby żeby podczas latania po stole nie wpadał w szczeliny (o ile takowe instnieją) między bandą metalową a blatem. U mnie co prawda nie ma takich miejsc, ale trzeba to wziąść pod uwagę.
Drugim materiałem którego poszukiwałem i wydawał mi się bardzo dobry była plexa. Dla zrozumienia - mam tu na myśli przezroczyste tworzywo sztuczne z którego wykonuje się płyty zastępujące najczęściej szklane wystawy sklepowe. Zdobyłem kawałek takowej o gubości 5mm, wyciąłem krążek lecz okazało się, że ma on więcej wad niż by się wydaało. Po pierwsze nie chciał się unosić na poduszce (czytaj: troszkę tarł), robiły się na nim odpryski gdy zbyt mocno uderzył w bandę a po trzecie był słabo widoczny na stole.

Tyle o poszukiwaniach. Teraz troszeczkę cennych rad:)
Na krążki (jak i odbijaki) najlepszym rozwiązaniem okazały się kawałki poliwęglanu (czy jakoś tak). Jest to materiał wykorzystywany w reklamie, najczęściej jako coś z czego wycina się a póniej klei litery 3d, jako tło na różne napisy czy szyldy. W moim mieście znalazłem coś takiego w firmie sprzedającej płyty plexi.
Poliwęglan jest wyjątkowo lekki i odpowiednio twardy na krążki do naszego stołu. Można go też niesamowicie łatwo obrabiać - jest miększy od drewna więc można go ciąć nożem:). A, i kolorystycznie też bywa różny - ja spotkałem się z idealnie białym oraz intensywnie niebieskim (baaardzo ładny na krążek:) ) i nie wątpię w istnienie innych, jeszcze ładniejszych kolorów. W przeciwieństwie do plexi niezależnie od wymiarów, poli jest wytrzymały na podpryski i stłuczenie. Płyty poliwęglanu można spotkać w różnych grubościach - nawet chyba do 12mm.

Wykonanie

Ja na woje krążki użyłem płyty poliwęglanowej grubości 3mm (unoszą się bez oporów) oraz 5mm (troszkę trze, ale w porównaniu do plexi lata bezoporowo). Aby wyciąć idealne koło możemy postepować w dwojaki sposób: po pierwsze rysujemy na płycie cyrklem koło o średnicy 8cm poczym pozostałą część odcinamy po kawałku nozem a następnie szlifujemy papierem ściernym bąd pilnikiem. Drugi sposób wygląda troszkę inaczej. Wkręcamy w płytę srubę tak by jak największa jej część wystawała po jednej stronie. Tę część wkładamy do wiertarki jak wiertło. Ustawiamy sobie jakoś wygodnie wiertarkę, włączamy ją (uważaj by płyta która będzie się kręcić nie była zbyt duża i by nie miała jakichś ostrych odstających krawędzi - wirująca ostra płyta jest bardzo niebezpieczna, sam przypadkiem zbliżyłem się do czegoś takiego i dostałem trzech głebokich ran cięto-szarpanych, mówię ci, długo się goją więc lepiej uważaj). Teraz do kręcącego się kawałka poli przykładamy około w odległości 4,25cm od środka coś ostrego, np mały śrubokręt. W pierwszych sekundach pojawi się na powierzchni koło które z czasem doiskania śrubokręta będzie robiło się oraz wyraniejsze. Zatrzymując czasem wiertarkę kontroluj głębokość na jaką śrubokręt wszedł w poli - nie możesz w ten sposób oderwać kawałków na około okręgu chociażby ze względu własnego bezpieczeństwa - przy takiej prędkości może ci się to wbić w ciało poważnie cię raniąc. Gdy będziesz widział, że śrubokręt już prawie przechodzi przez płytkę poprostu ułam (urwij) obrzeżne odłamki. Nierówny brzeg wygład pilnikiem (można też na wiertarce). W ten sposób ja uzyskuję krążki:). Poniżej przedstawiam kilka zdjęć już wykonanych krążków (te z dziurką na środku były robione na wiertarce):

(kliknij aby powiększyć - 6 krążków, pierwszy z plexi, reszta z poliwęglanu)

(kliknij aby powiększyć - tak się ma wielkość krążka w porównaniu do baterii (8cm śr) )

(kliknij aby powiększyć - tutaj widać grubość krążków -3mm białe, 5mm niebieski)

(kliknij aby powiększyć - odprysk na krążku z plexi - materiał jest zbyt kruchy by bez uszkodzeń odbijać się od stalowych band)

(kliknij aby powiększyć - tak wygląda płyta, z której wycina się krążki)

(kliknij aby powiększyć - tu widzimy okrągły ślad cyrkla na powierzchni poli. Materiał jest na tyle miękki, że możemy w niego wbić szpilkę i wyryć koło. Jednocześnie jest też wystarczająco twardy by podczas gry nie rozpadł się na kawałki ani nie robiły się żadne odpryski)

(kliknij aby powiększyć - i ostatnie zdjęcie - poli możemy kroić nożem jak masło:) )

To by było chyba tyle o krążkach. Jeśli miałbyś problem ze znalezieniem poliwęglanu mozesz dać mi znać, zostało mi troszkę w zapasie:)